Kamyon kapasite krizi fena vuruyor.
Akıllı nakliyeciler —yani akılcı olanlar— şu anda intermodala yığılıyor, yol tarifeli fiyatları göklere çıkmadan önce kaçışıyorlar. Uber Freight’in son raporu tam isabet: Kamyon yükü müsaitliği vahşice sıkışmış, ana rotalarda kapasite %10-15 düşmüş, spot fiyatlar yıllık %20 artmış. Intermodal ise hâlâ %15-25 daha ucuz, ama talep patlayınca bu da hızla değişiyor.
İşte veriler. Outbound tender rejection oranları —o sıkışıklık göstergesi— geçen hafta ülke genelinde %8,5’e fırladı, 2022 başından beri en yüksek. Midwest-Güneydoğu rotaları? %12’nin üstünde. Bu baş ağrılarından muzdarip nakliyeciler beklemiyor; konteynerleri raylara yüklüyor, maliyetleri kısıyor ve şoför kıtlığından kurtuluyor. Uber endeksi intermodal hacimlerin aylık %7 arttığını gösteriyor, kamyon yükünden daha hızlı.
Nakliyeciler intermodal fiyatları yol tarifelilerine yetişmeden mevcut piyasa koşullarından faydalanıyor, diyor Uber Freight.
Bu alıntı? Ateş gibi. Abartı değil — piyasa matematiği. BNSF ve Union Pacific gibi ray şirketleri 3. çeyrek kârlarında intermodal artışlarını raporladı, hacimlerde çift haneli kazançlar. Ama rahat uyumayın.
Bu Kamyon Kapasite Krizi’ni Ne Tetikliyor?
Şoför emeklilikleri. Her zamanki suçlu. ATA açığını 80 bin şoför olarak hesaplıyor, ama flatbed ve reefer segmentlerinde daha beter. Bir de limanlara taşan ithalatları ekleyin —LA/Long Beach hacimleri yıllık %25 artmış— şasi kıtlığı yüzünden kutular göğe yığılıyor. Taşıyıcılar bu marjinlerde boş mil yerine kamyonları park ediyor. Spot piyasa kan gölü; sözleşmeli fiyatlar geride kalıyor, filoları sıkıştırıyor.
Hava durumu da cabası? Midwest seller otoyolları mahvetti, FreightWaves tahminlerine göre 5 bin kamyon atıl kaldı. Mükemmel fırtına —ya da kuraklık, eğer kapasite peşinde koşan bir nakliyeciyseniz.
Nakliyeciler bu senaryoyu biliyor. 2018’de benzer krizde intermodal bir gecede kamyonlardan %5 pazar payı kaptı. Tarih burada tekerrür ediyor, ama bir farkla: E-ticaret yavaşlaması LTL tamponunu eritti, büyük modal geçişlerini zorunlu kılıyor.
Fiyatlar Dönmeden Neden Intermodala Acele Edelim?
Maliyet arbitrajı. Basit ve net. Chicago-Dallas kamyon yükü? Spot fiyat şimdi 2.800 dolar. Intermodal? Kapıdan kapıya 2.100 dolar. Load başına 700 dolar tasarruf —haftada 50 load çarpın, aylık altı haneli kazanç. Ama rayların sabit maliyetleri fiyat esnekliğini berbat ediyor; drayage kuyrukları 48 saate çıkınca ek ücretler devreye giriyor.
Uber Freight intermodal fiyatlarının hacim şişkinliğiyle 2024 1. çeyreğe %10-15 yükseleceğini öngörüyor. Bugün çok yıllık sözleşmeleri kilitleyen nakliyeciler son gülen olacak. Benim görüşüm: Bu sadece fırsatçılık değil —2024 resesyonuna karşı stratejik korunma, kamyon kapasitesini daha da çökertebilir. Cesur tahmin, ama veriler destekliyor: Intermodal güvenilirlik endeksi son çeyrekte kamyonları %92 zamanında teslimatla eziyor.
Bakın, taşıyıcılar bu anlatımdan nefret ediyor. J.B. Hunt CEO’su konuşmalarında “nakliyeci oyunculuğu”ndan yakındı, ama gerçekler umursamaz. Intermodal doluluk oranı? %85 kullanım, kamyonların %65’ine karşı. Verimlilik savaşları kazanır.
Intermodal Altın Koşusunda Gizli Riskler
Her şey pürüzsüz değil. Liman bekleme süreleri ortalama 7 gün —4 günden artmış— ithalat seli yüzünden. Triton gibi şasi sağlayıcıları yardım dileniyor, ama Kongre esniyor. İç kesim rampaları? Tıkanık, UP Chicago’da %20 fazla kapasite raporladı.
Sezon ortasında mod değiştiren nakliyeciler envanterlerini riske atıyor —o iki haftalık transit tamponu, bir raydan çıkma olursa üçe çıkıyor (ve haftalık oluyorlar). Üstelik yeşillendirme uyarısı: Intermodal ton-mil başına emisyonu %65 kesiyor, evet, ama rampalarda rölantide dizel yakmıyorsan.
Kurumsal laf ebeliği? Uber Freight raporu onların teknoloji platformu için satış kokuyor —nakliyecileri modlara sorunsuz eşleştiriyorlar, diyorlar. Şüpheci misin? Ben de. Ama altta yatan dina
